آخرین مطلب...!!!

سلام

آذر ماه سال 1381 وقتی با "کوه فراخوان بی تفسیر عشق است..." نوشتن از کوه در فضای مجازی را آغاز کردم، می پنداشتم این فضا نیز چون فضای پیوند قلم و کاغذ از ساختار، حرمت و اعتبار مقبولی برخوردار است که خوشبختانه همین گونه نیز بود و آنهایی که می نوشتند، می خواستند با هم کیشان خود درد دل کنند، یاد بدهند و یاد بگیرند و پایگاهی در ایجاد و حفظ دوستیها داشته باشند. با ورود خیل عظیم علاقه مندان کوه طبیعت به این وادی، به همان اندازه که کمیت وبلاگها افزایش یافت کیفیتشان افول کرد! رقابت بی اساس، حرمت شکنی، فرافکنی و ترویج مطالب نامربوط آنچنان در بیشتر این دستنوشته ها رخنه کرده است که نه تنها از مسیر صحیح خود خارج شده اند، بارها و بارها دیده ام نگاه دیگران به کوهنوردان هم به بدبینی مبتلا شده است. یک نپاه اجمالی به وبلاگهای ورزش هایی که از ساختارهای فرهنگی در سطح بسیار پایینتری از کوهنوردی قرار دارند، نشان می دهد کوهنویسان نسبت به نوشته هایشان بسیار کم لطفی کرده اند! شاید به این دلیل که بسیاری از آنان کوهنورد نبوده و در جستجوی یک فضای باز اینجا را یافته اند و یا کوهنورد بوده و یادشان رفته کوهنورد کیست! آنچه در کوه همواره از استادانم شنیدم و سعی کردم همواره به شاگردانم منتقل کنم چیزی نبود جز: گذشت، احترام و شخصیت. حلقه های گم شده وبلاگهای کوهنوردی!!

با تقدیم احترام مجدد به اساتید، دوستان و همنوردانم که بعضا سعی در اصلاح این فضا داشته اند، از این جامعه مجازی قبلا عملی و اکنون رسمی و عملی خداحافظی می کنم باشد تا روزی که متوجه شویم که هستیم و که باید باشیم!

حامد منصوری

 

/ 19 نظر / 77 بازدید
نمایش نظرات قبلی
امیرنعمتی

سلام دوست ناديده ام..من با بخشي از نظرات شما موافقم..به نظر من مشكل اساسي درفضاي مجازي كوهنويسان اينه كه خيلي از دوستان تواني پيدا ميكنند . ميشن كوهنورد كه البته خيل عظيمي ميشن كوهرو. برخي هم هوس ميكنند كه تو فضاي مجازي گزارش بنويسن وبلاگ راه بندازن خودي نشون بدن.عيب و ايراد وارد كنند و گاهي هم دست به تحقير بزنند. ببين حامدجان مشكل اينه كه دوستان فقط كوهنوردن نه آگاه نه اهل تفكر نه اهل رواداري ..همين.كوه ميرن ، ميان وبلاگ راه ميندازن و گزارش مي نويسن...همين..انتظار داشتن تعهد در نوشتار و احترام به همنورد به بينش فرد برميگرده نه كوهنورد بودنش...براي همين شلم شوربايي كه شما ميبينيد اين هست كه فقط بعضي از دوستان متفكر كوهنورد ميشن وممكنه هر كوهنوردي صاحب انديشه ي بلند انساني انباشه.....به نظر من شما بنويس..كارخودت روبكن و اينكه تعهدي كه درروز اول نوشتن احساس كردي رو به خاطر بياور...نه دروبلاگ نويسان كوه بلكه در وب نويسان ادبي ويا هنري هم همين هست..شما بنويس نازنين...به خصوص در اين روزهاي بسيار نوشتن...سپاس

بهزاد برادر بهنام

سلام حامد جان امیدوارم که حالت خوب باشه از طریق بهنام جویای احوالت هستم امیدوارم هرجا که باشی شاد و سلامت باشی البته بیش از پیش به کوهنوردی ادامه بدی که زندگی بدون کوه برای مل به شخصه معنای چندانی نداره خوشحال میشم باهات بیشتر در ارتباط بوده و از تجربیاتت که خیلی قبولت دارم استفاده کنم .

بهزاد برادر بهنام

سلام حامد جان امیدوارم که حالت خوب باشه از طریق بهنام جویای احوالت هستم امیدوارم هرجا که باشی شاد و سلامت باشی البته بیش از پیش به کوهنوردی ادامه بدی که زندگی بدون کوه برای مل به شخصه معنای چندانی نداره خوشحال میشم باهات بیشتر در ارتباط بوده و از تجربیاتت که خیلی قبولت دارم استفاده کنم .

یه قدیمی

سلام رفیق تازه امده بودم یه خبری ازت بگیرم. دلم تنگ می شه تونستی سری به ما بزن. ما لاهیجانیم. با وبلاگ کوه قطع رابطه کرذی با کوه که هنوز اوضاعت خوبه؟

حسن از فراز شهرکرد

صعود سراسری به کوه جهانبین (قله نای هفشجان به ارتفاع 3276 متر) به مناسبت بزرگداشت یاد و خاطره دکتر سعید بهاء لو پزشک کوهنورد برجسته استان زمان: 25 تیرماه 89 تلفن هماهنگی : ۰۹۱۳۱۸۵۹۶۷۳ www.faraz-shahrekord.blogfa.com

تازه کار

میدان را خالی کردن سهلترین راه و شاید حذف صورت مساله باشد. باید حضور داشت و با حضور خود آموزاند. اما هر چیزی را بهایی است. بهای ادامه حضور در چنین فضای مسمومی را فقط زخم خوردها می دانند. کسانیکه ترور شخصیت می شوند بهتر از هر کسی بهای این حضور را می دانند. هرچند متاسفم از اینکه بگم برخی از ریش سفیدان این حوزه خود نقش بسزایی در گسترش حرمت شکنیها داشته و دارند اما ... روزگار غریبی است. گویا ریش سفید داشتن لزوما به معنی ریش سفید بودن نیست و چه بسا نو آمدگانی تازه کار بتوانند خون جدیدی در این رگها جاری سازند. معتقدم باید حضور داشت و با حضور خود پیام رساند و اگر به رسالتی معتقدیم آنرا به انجام رسانیم. به امید بازگشتی نو !

کلماتی از یک کوهنورد

سلام نظر سنجی روز کوهنورد آعاز شد نظر خودتان رو اعلام نمایید و اگر می شود در وبلاگتان برای اطلاع عموم درج کنید

بهروز

جانا سخن از زبان ما نیز می گویی .... دمت گرم

مهدی

آقا حامد عزیز سلام اتفاقی سایتت رو دیدم فکر کنم 5 سالی بود که ازت خبری نداشتم. یاد روزای پلشیری به خیر. من الان هندم از خودت برام بنویسی خوشحال می شم.

حامد

سلام سال نو مبارک امیدوارم سالی سرشار از موفقیت پیش رو داشته باشین. عذر من رو به خاطر اینکه دیر تبریک گفتم بپذیرید و دلیل اون رو به طور کامل تو وبلاگم توضیح دادم. به امید دیدار حامد دشتی زاده